(ตอนที่ 8)
ความจริงแล้ว วอนดึก...
ไม่ใช่ชื่อของเขาหรอก
เช่นนั้นแล้ว
เขาเป็นใครกันเจ้าคะ
เรื่องนั้น...
ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
ท่านให้ข้าออกเรือน กับชายที่ท่านไม่รู้จักเลยสักนิดหรือ
ก็เพื่อช่วยชีวิตเจ้า นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ข้านึกออกนี่
ข้าคิดว่าคงดีกว่า...
ให้เจ้าถูกโบยจนตาย หรือกลายเป็นเมียน้อยนี่นา
- นั่นเจ้าจะไปไหน - ข้าจะไปบอกเขาเจ้าค่ะ
ว่าเขาไม่ใช่วอนดึก
ฮงชิม
เราอยู่กันแบบนี้ต่อไปมิได้หรือ
ถึงเขาจะก่อปัญหาเยอะ แต่เขาก็ฉลาดและเก่งกาจ
จากที่ข้าเห็น เขาเหมาะสมกับเจ้ามากเลยนะ
ท่านพูดเช่นนั้นได้อย่างไร
เขาอาจมาจากตระกูลผู้ดีก็ได้
ครอบครัวของเขาอาจตามหาเขาอยู่
ไม่หรอก พวกนั้นต้องคิดว่า เขาตายไปแล้วแน่
ข้าเป็นคนช่วยไม่ให้เขาตาย
ถ้าไม่ใช่เพราะข้า เขาก็คงตายไปแล้ว
เช่นนั้นท่านจึงทำให้เขากลายเป็นวอนดึก
ทั้งที่เขามิใช่วอนดึกอย่างนั้นหรือ
ข้าทำเช่นนั้นมิได้หรอก
- ฮงชิม - ท่านพ่อ
ข้าน่ะ ไม่เคยผิดหวังในตัวท่านเลยสักครั้ง
ตลอดชีวิตที่ผ่านมาจนกระทั่งวันนี้
แต่ว่า...
แบบนี้มันไม่ถูกต้องเจ้าค่ะ
นั่นใช่ธนูหรือไม่
ข้าคิดว่านายท่านพัคคงโกรธ จนส่งนักเลงมาเล่นงานเราอีก
ข้าจะไปแจ้งผู้ตรวจการหลวง
- เขาคงยังไปได้ไม่ไกล - เราอย่าเพิ่งขยับตอนนี้เลย
เราไม่รู้ว่าเขาส่งมากี่คน
หรือมีศรกี่ลูกกันแน่
ข้าจะล่อพวกมันไปทางนั้น
เจ้าอยู่ที่นี่นะ
อย่าไปนะ
อยู่กับข้าที่นี่เถิด
พระชายาทรงพระครรภ์หรือ
เป็นความจริงหรือ
พระนางทรงทราบสักพักแล้วพ่ะย่ะค่ะ
แต่มิทรงได้แจ้งให้ผู้ใดรู้
พระนางทรงรู้สึกไม่ดีด้วย
ดูเหมือนจะทรงเป็นกังวล
ว่าอาจจะตกพระโลหิตพ่ะย่ะค่ะ
นี่ต้องเป็นเพราะ...
คำสาปของพระมเหสีแน่พ่ะย่ะค่ะ
ยันต์ที่ดึงดูดความกระหายเลือด และความโชคร้าย
เกือบทำร้ายเชื้อสายพระโลหิต พระองค์นี้พ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
เราไม่ควรปล่อยผ่าน การกระทำชั่วร้ายเช่นนี้นะพ่ะย่ะค่ะ
นี่อาจเป็นเรื่องอัปยศต่อคนรุ่นหลังได้
พระองค์อย่าทรงยอม ให้เกิดเรื่องด่างพร้อยในรัชกาล
โปรดทรงปลดพระมเหสี และองค์ชายเถิดพ่ะย่ะค่ะ
วันนี้เป็นวันดีพ่ะย่ะค่ะ
ยามนี้เราต้องระวังพระครรภ์ ของพระชายาเป็นพิเศษ
โปรดทรงให้หมอหลวงเข้าตรวจ พระอาการของพระนางดีไหมพ่ะย่ะค่ะ
ใช่แล้ว เราจะทำเช่นนั้น
ขอบพระทัยในความเมตตาล้นพ้นพ่ะย่ะค่ะ
แต่ตามตำรา "ซื่อจิง"
"หากกษัตริย์มิได้รับ การสนับสนุนจากราษฎร"
"พระองค์จักสูญสิ้น สิทธิ์ความเป็นกษัตริย์"
"และจักมิได้เป็นกษัตริย์อีกต่อไป"
พระองค์ประสงค์จะสูญเสีย
และประสงค์จะได้รับสิ่งใดกันพ่ะย่ะค่ะ
ข้าต้องทำตามขั้นตอน และระเบียบการที่เหมาะสม
แม้นั่นจะเป็นการขับไล่ภรรยาออกจากบ้าน
แต่จะให้ข้าตัดสินใจขับไล่ราชินี
ของแผ่นดินนี้เพียงข้ามคืนได้อย่างไร
ขอเวลาให้ข้าหน่อยเถิด
การได้รับแรงสนับสนุนของราษฎร ต้องใช้เวลานาน
แต่การเสียไป ใช้เวลาเพียงพริบตา
ฝ่าบาท
โปรดทรงเห็นชอบเรื่องนี้ โดยเร็วด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ข้าเข้าใจแล้ว
จุดไฟเผาภูเขามกมยอก
เพื่อหันเหความสนใจสักพัก ดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
ท่านเรียกสิ่งนั้นว่าการโต้ตอบหรือ
หากเราทำ พวกนั้นจะได้เล่นงานเราหนักขึ้น
แล้วบอกว่าเป็นการกระทำของพระมเหสีอีก
จริงหรือ
ที่พระชายา...
ทรงพระครรภ์บุตรขององค์รัชทายาท
ใคร ๆ ก็รู้ว่าพวกเขา ไม่ลงรอยกันมิใช่หรือ
พระมเหสี หากพระองค์ตรัสเช่นนี้
อาจไม่เพียงถูกปลดยศ แต่อาจทรงถูกประหารได้นะพ่ะย่ะค่ะ
โปรดทรงระวังวาจาด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
เรื่องนี้คงมิเกิดขึ้น หากไม่ใช่เพราะผู้ช่วยผู้ว่าการชอง
เขาหายันต์เจอได้อย่างไรกัน
ท่านมิควบคุมคนบ้านท่านเลยหรือ
ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ
ท่านคิดว่าเรื่องนี้จะแก้ไขได้ ด้วยคำขอโทษเพียงคำเดียวหรือ
แบบนี้ไม่ได้การแน่
ข้าจะไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทตอนนี้เลย
จะทรงฉลองพระองค์นั้นไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
หากพระองค์จะเข้าเฝ้า ทรงฉลองพระองค์สีขาวเถิดพ่ะย่ะค่ะ
หากจะฆ่ากัน ก็ขออะไรให้ข้ากินก่อนเถิด
การฆ่าที่ชั่วร้ายที่สุดในโลกนี้
คือปล่อยให้อดตายนะท่าน
ข้าอยากให้ท่านเข้ามาเผชิญหน้ากับข้า
และฆ่าข้ารวดเดียว ทำให้เร็ว ๆ ไป
ข้าก็ว่าตนเองฉลาดอยู่นะ
แต่คราวนี้ข้าคิดผิดหมดเลย
ท่านจะฆ่าข้า ที่หายันต์เจออย่างนั้นหรือ
หากข้าอยากฆ่าเจ้า ก็คงทำไปนานแล้ว
รู้หรือไม่ว่าความทะเยอทะยานของเจ้า
ก่อให้เกิดสถานการณ์เช่นไรขึ้น
ข้าก็พอเดาได้อยู่ขอรับ
พระมเหสีอาจทรงถูกปลด จากตำแหน่งใช่หรือไม่
เจ้าถูกอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย หลอกใช้แล้ว
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย กำลังหาทางปลดพระนาง
และเจ้าก็เป็นคนโยนเนื้อเข้าปากเสือ
อย่างไรคนก็ต้องรู้กันอยู่แล้ว
ผู้ที่อยู่เบื้องหลัง การลอบสังหารองค์รัชทายาท...
พระนางมิได้เป็นคนรับสั่ง ให้มีการลอบสังหาร
การวางแผนการดังกล่าวเป็นหน้าที่ข้า
แต่ข้าก็มิเคย กระทำการใด ๆ ในเรื่องนั้น
อย่าบอกนะ...
ว่าท่านลักพาตัวข้ามา เพียงเพื่อจะพล่ามว่าท่านบริสุทธิ์
ข้าไม่เข้าใจว่าเหตุใด เจ้าถึงก่อเรื่องอยู่เรื่อย
แต่จากนี้ไปอย่าทำการใดโดยไม่คิดอีก
คนแบบเจ้า...
มิควรยื่นจมูกเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้
ข้ามีเรื่องอยากขอร้องขอรับ
ข้าต้องการของสองสิ่ง
เครื่องแบบเจ้าหน้าที่ กับเกี้ยวขอรับ
ชีวิตของข้า ดูเหมือนจะอยู่ปากเหวแล้วขอรับ
เราอยู่เช่นนี้จนตะวันตกดินไม่ได้หรอก
ข้าต้องตรวจดูหน่อย
อย่าออกไปล่อพวกมันเชียวนะ
เราไม่รู้ว่าพวกนักเลงมากันกี่คน
ข้าไม่ยอมให้พวกมันไล่ตามเจ้าไปหรอก
เจ้าดูเป็นห่วงข้ามากเลยนี่
เช่นนั้นข้าจะล่อมันด้วยอย่างอื่น
ทำอะไรน่ะ
พวกมันคงไปแล้วล่ะ
เห็นไหม ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทำอะไรของเจ้า
เจ้าน่าจะโยนรองเท้าตัวเองสิ มิใช่มาโยนรองเท้าข้า
นี่จะให้ข้าเดินเท้าเปล่าหรือไรกัน
รองเท้าข้าอยู่ไหนล่ะ
อยู่ไหนล่ะนี่ ให้ตายสิ
- อยู่ไหนนะ - มาลองสวมคู่นี้เถิด
ข้าอยากซื้อรองเท้าประดับลายดอกพ็อดกท
แต่ที่ร้านมีแค่ดอกบ๊วย
เอาไว้ทีหลัง
ข้าจะซื้อคู่นั้นให้เจ้าเป็นของขวัญนะ
เหตุใดจึงไม่ลองอีกล่ะ
ช่วยไม่ได้นะ ดูเหมือนเจ้าจะอยากให้ข้าสวมให้
ไม่ต้องหรอก ไม่ต้อง
ไม่เป็นไร ข้าจะสวมเอง
เหมาะกับเจ้าดีนะ
ข้า...
มีเรื่องจะสารภาพ
ข้ารู้แล้ว สิ่งที่เจ้าอยากบอกน่ะ
เจ้าเกิดในตระกูลผู้ดี
ว่าอย่างไรนะ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดเรื่องใดกัน
ข้าจะเป็นคนจากตระกูลผู้ดีได้อย่างไร
เจ้ารู้ว่าข้าซ่อนตำราใดเอาไว้
แปลว่าเจ้าอ่านออกเขียนได้
ข้าเรียนตัวอักษรมานิดหน่อย ตอนที่ทำงานจิปาถะน่ะ
เจ้าอ่านหนังสือออก แต่มิยอมหาเงินจากการลอกตำรา
ทั้ง ๆ ที่หากทำเช่นนั้นเจ้าจะได้กำไรอีกโข
บางทีเจ้าอาจต้องการ ซ่อนสถานะของตนเอง
ร้านตำราใหม่เพิ่งมาเปิดได้ไม่นานน่ะ
เจ้ารู้ว่าบัณฑิตตกยากคนนั้น คือผู้ตรวจการหลวง
เรื่องนั้นมีน้อยคนที่จะรู้
ก็เขาคุยโวตลอดเวลา ข้าก็เลยรู้น่ะ
บางครั้งเจ้าก็พูดด้วยสำเนียงฮันยัง
เพราะข้าเคยทำงานกับญาติ ในฮันยังน่ะสิ
ข้าก็เลยติดสำเนียงมา
หากเจ้าไม่อยากบอก ก็ไม่ต้องบอกหรอก
ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเจ้าทีละน้อย ๆ นี่ก็ดีเหมือนกันนะ
เหตุใดเจ้าถึงดูหม่นหมองไป
ไม่ชอบรองเท้าคู่นี้หรือ
เปล่า เปล่าหรอก
ข้าแค่...
กังวลว่านายท่านพัค จะตามก่อกวนเราอีก
ข้ามีแผนการแล้ว เจ้ามิต้องกังวลหรอก
กลิ่นของต้นข้าวในสายลม ช่างหอมเหลือเกิน
แม้ข้าจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้น ระหว่างเราในอดีต
แต่ข้าจะไม่มีวันลืมช่วงเวลานี้เลย
ข้าต้องตรวจตัวตนของท่าน โปรดเปิดหน้าต่างด้วย
ข้าคือชองเจยุน ผู้ช่วยผู้ว่าการสำนักงานเขตขอรับ
เหตุใดท่านถึงขึ้นเกี้ยวเล่า
ข้ามาที่นี่ด้วยเรื่องสำคัญ
รีบให้ข้าเข้าไปเถิด
(บันทึกสำนักราชเลขาธิการ)
ฝ่าบาท กระหม่อมว่าจะเป็นการดีกว่า
หากพระองค์ ไม่เข้าร่วมพิธีขอฝนนี้พ่ะย่ะค่ะ
เจ้าควรเข้าร่วมพิธีขอฝนแทนข้า
โปรดยกเลิกคำสั่งด้วยพ่ะย่ะค่ะ
ตอนนี้จะมีอะไรสำคัญกว่า พิธีขอฝนได้อีก
การเป็นโอรสเสด็จพ่อ สำคัญกว่าฐานะองค์รัชทายาท
แล้วเหตุใดเสด็จพ่อ จึงไม่เคยเป็นห่วงเลย
ว่ากระหม่อมกำลังเผชิญ เรื่องทุกข์ใจใดกัน
พระองค์ทรงเผชิญ ปัญหาร้ายแรงที่แก้ไม่ตกหรือ
เพราะเหตุนี้พระองค์ จึงไม่ประสงค์ไปร่วมพิธีขอฝน
แต่พระองค์ก็ทรงปฏิเสธไม่ได้
คิมชาออนเป็นผู้เสนอให้ส่งพระองค์ไป
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย คือผู้ลอบสังหารองค์รัชทายาทหรือ
นี่ไม่ใช่ตราประทับขององค์รัชทายาท
เป็นสารลับน่ะขอรับ
เชิญตรวจดูลายมือเถิด
(ส้นเท้า)
เจ้าหวังจะได้สิ่งใดตอบแทนกันล่ะ ยศถาหรือทรัพย์สมบัติ
ข้าอยาก...
- ซื้อใจท่าน - ว่าอย่างไรนะ
ข้าอยากทำงานให้ท่าน แทนองค์รัชทายาทที่สิ้นแล้วขอรับ
ด้วยเหตุนั้น...
ข้าจึงมอบจดหมายลับนี้ให้ท่านขอรับ
ทำไมพวกเจ้าถึงกลับมาดึกป่านนี้
เราไปหาหมอมาน่ะ
ข้าบอกแล้วว่าไม่เป็นไร แต่นางก็ห่วงไม่เลิก
แขนเขาบาดเจ็บน่ะเจ้าค่ะ
ให้ตายสิ เจ้าบาดเจ็บ เพราะพยายามปกป้องฮงชิมสินะ
เก่งที่สุดเลย ข้าภูมิใจ ในตัวลูกเขยคนนี้จริง ๆ
สามีก็ต้องปกป้องภรรยาอยู่แล้ว
แต่หากท่านภูมิใจในตัวข้าขนาดนั้น
ข้าขอข้าวต้มสักถ้วยได้หรือไม่
ข้ายังไม่ได้กินอะไรมาทั้งวัน หิวจนไส้กิ่วหมดแล้ว
ถ้วยเดียวจะไปพออะไร เอาไปสองถ้วยเลย
จริงหรือขอรับ
มีกึม ขอข้าวต้มชามใหญ่ ๆ ทางนี้หน่อย
ได้เลยเจ้าค่ะ
ฮงชิม มาคุยกับข้าหน่อยสิ
มานั่งตรงนี้ก่อน
เจ้าไม่ได้บอกเขาใช่ไหม
อืม ข้าทำไม่ได้น่ะ
ดีแล้วล่ะ ดีแล้ว
เขาเชื่อว่าตนเองคือวอนดึก
หากเจ้าไปบอกเขา ว่าเขาไม่ใช่วอนดึก
เขาจะตกใจแค่ไหนกัน
ข้ายังไม่ได้ตัดสินใจ ว่าจะไม่บอกเขานะเจ้าคะ
ทุกอย่างมีเวลาของมันทั้งนั้น
ความทรงจำของเขา จะไม่หายไปตลอดกาลหรอก
สักวันหนึ่งเขาก็จะจำได้
ถึงตอนนั้น เจ้าค่อยบอกความจริงเขาก็ได้
เราหลอกลวงเขาอยู่เช่นนี้
แล้วความทรงจำของเขา จะกลับมาได้อย่างไรกัน
เรากำลังโกหกเขานะเจ้าคะ
เขาเคยบอกตั้งแต่แรกแล้ว ว่าไม่เชื่อว่าตนคือวอนดึก
ตอนเขาบอกเช่นนั้น ข้ากลับไม่สนใจฟัง
ข้าปล่อยให้เขาเป็นแบบนี้ ไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ
ข้าต้องช่วยให้เขาได้ความทรงจำคืนมา
ข้าควรทำเช่นไรดี
จดหมายข่มขู่นั้น
มีแต่จะทำให้พวกนั้น ส่งนักเลงมามากขึ้น
วอนดึก ฮงชิม เรามาหาน่ะ
ออกมาหน่อย
หืม เหตุใดพวกเจ้านอนแยกห้องเล่า
ข้าไปคุยกับท่านพ่อมาน่ะ
พวกเจ้ามาทำไมหรือ
เรามีงานเลี้ยงฉลอง ที่ท่านเจ้าเมืองถูกปลดน่ะ
เรารอตั้งนาน พวกเจ้าก็ไม่มา เราเลยเอาแคต๊อกมาให้
นั่นคือต๊อกที่ทำจากเนื้อหมางั้นหรือ
ให้ตายสิ ฉลาดล้ำอะไรเยี่ยงนี้
เจ้าเพี้ยนไปแล้วหรือ
วอนดึก ตามข้ามา
เอ้า
รองเท้านั่นอะไรน่ะ
อ๋อ ข้าได้เป็นของขวัญจากวอน...
จากวอนดึกน่ะ
หน้าตาก็หล่อเหลา แถมยังซื้อของขวัญให้เจ้าอีก
อิจฉาจังเลย เจ้าโชคดีจริงที่มีสามีแบบวอนดึก
ข้าสิน่าสงสาร ไม่ต่างอะไรจากหมาเลย
มานี่
เจ้าหน้าที่พัคขโมย เหล้าบกบุนจามาเก็บไว้
ข้าเอามาให้เจ้าด้วย
คืนนี้ก็ดื่มแล้วลุยโลดเลยนะ
ดึกดื่นเช่นนี้ จะให้ข้าไปลุยอะไร
ก็จะอะไรล่ะ เจ้ากับฮงชิม ก็ต้องสานสัมพันธ์กันบ้างน่ะสิ
หากเหล้านี่มีเพื่อการนั้น ข้าก็ไม่ต้องการ
เพราะความสัมพันธ์ของเรา ไม่ใช่แบบนั้น
ความสัมพันธ์ของพวกเจ้า มิใช่แบบนั้นหรือ ก็แปลว่า...
เจ้ากับนางยังไม่ร่วมเตียงกันหรือ
เราแยกกันนอนคนละห้อง
แยกกันคนละห้องหรือ
นี่มันบ้าสิ้นดี
เหตุนี้สินะฝนถึงยังไม่ตก
ทั้งที่ชายหญิงโสดทุกคน ออกเรือนไปหมดแล้ว
เป็นความผิดของเจ้านี่เอง
เจ้าออกเรือนมาก็นาน เหตุใดยังไม่ร่วมเตียงกันอีก
เป็นบ้าหรือ ปัญญาอ่อนใช่ไหม
วอนดึก อย่าบอกนะ ว่าเจ้าเคยเป็นพระมาก่อน
พระที่ไหนไว้มวยผมกัน
เงียบไปเลย!
วอนดึกมิได้ไร้ประโยชน์หรอก
เขาแค่คาดเดาไม่ได้
บางครั้งเขาก็ดูฉลาด บางครั้งก็เหมือนไม่รู้เรื่องรู้ราว
แต่เขาก็ไม่ได้โง่ล่ะ
เจ้ารู้ไหมว่า เขาซื้อรองเท้าให้ฮงชิมด้วย
เดี๋ยวนะ เจ้าอิจฉาหรือ
ใช่สิ จะไม่ให้อิจฉาได้หรือ
เขาอาจไปกู้เงินมาอีกก็ได้
อยากให้ข้าทำแบบนั้นไหมเล่า
อยากให้ข้าไปกู้เงินเถื่อน เพื่อซื้อรองเท้าให้เจ้าไหม
เหตุใดจึงคิดโง่ ๆ เช่นนี้
ตาเถร!
ขออภัยขอรับ นายท่าน
ข้าควรมองทางให้ดี
ข้ามีเรื่องอยากถาม
คนที่เจ้าไปพบที่โรงเตี๊ยม เป็นอะไรกันหรือ
พวกเขาเป็นสามีภรรยากันขอรับ
- สามีภรรยาหรือ - ขอรับ สามีภรรยา
พวกเขาแต่งงานกันแล้ว
เจ้ารู้ไหมว่าพวกเขาพบกันได้อย่างไร
องค์รัชทายาทรับสั่ง ให้หญิงชายที่โสดทุกคน
ต้องออกเรือนน่ะขอรับ
ฮงชิมอายุมากแล้ว และนางยังไม่มีสามี
เหตุใดท่านจึงถามล่ะเจ้าคะ
ชายหนุ่มคนนั้น หน้าตาเหมือนคนที่ข้ารู้จักน่ะ
เช่นนั้นท่านก็ควรเข้าไปหานะขอรับ
เดี๋ยวสิ วอนดึกความจำเสื่อมนี่นา
เขาอาจจำท่านไม่ได้
- ความจำเสื่อมหรือ - ขอรับ
ตอนแรกเขาไม่รู้จักชื่อตนเอง...
จำฮงชิมก็ไม่ได้ด้วยขอรับ
แต่ถ้าเขาได้เห็นใบหน้าที่คุ้นตา
ความทรงจำอาจกลับมาก็เป็นได้
เช่นนั้นเข้าไปหาเขาเถิดขอรับ
ไม่จำเป็นหรอก ข้าว่าเขาเพียงแค่ หน้าเหมือนสหายข้าน่ะ
- พวกเจ้ากลับบ้านดี ๆ ล่ะ - ขอรับ
เหตุใดจึงเล่าให้เขาฟังหมดเลย
- ก็เขาถามน่ะสิ - จริง ๆ เลย
เจ้าออกเรือนมาก็นาน เหตุใดยังไม่ร่วมเตียงกันอีก
เป็นบ้าหรือ ปัญญาอ่อนใช่ไหม
ข้าตั้งโต๊ะข้าวต้มกับต๊อกให้เจ้าแล้ว
แคต๊อกไม่ได้ทำมาจากเนื้อหมาหรอก
มันทำจากข้าว งา จิงจูฉ่ายหรือต้นชิกนี่ล่ะ
รสชาติอร่อยด้วย ไปกินเถิด
แล้วเหตุใดจึงตั้งชื่อว่าแคต๊อกกัน
ดูเหมือนเจ้าจะไม่เคยลองกิน หรือได้ยินเรื่องแคต๊อก
อะไรพวกนี้เลยนะ
ชื่อของมันขัดหูข้าต่างหาก
เช่นนั้นแล้วเจ้าชอบกินอะไร
ส่วนใหญ่เจ้ากินอะไรหรือ
ยุกจอน
ข้าจำได้ว่าชอบกินมันมากเลย
แล้วจำได้หรือไม่ว่ากินที่ใด
ที่บ้านนายท่านพัค
เช่นนั้นก็เพิ่งเคยกินครั้งแรกสินะ
ลองคิดดูเถิดว่าเคยกินมันที่ใดมาก่อน
ก่อนหน้านั้นหรือ
กูดลเอามาให้
เขาขโมยจากกึนนยอแล้วก็...
ข้าเข้าใจแล้ว
เจ้าคงหิวมากแน่ ๆ เข้าไปกินเถิด
เหตุใดเล่า เจ้าจะไม่มีกินกับข้าหรือ
ข้าสบายใจกว่าหากกินกับท่านพ่อน่ะ
เรามีเรื่องต้องคุยกันด้วย
ได้สิ ไปกินให้อร่อยแล้วคุยให้สนุกเถิด
เพราะคืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายแล้ว ที่เจ้าจะได้นอนห้องท่านพ่อ
มีเรื่องใดหรือขอรับ
ชายที่โรงเตี๊ยม...
ข้าจะจัดการเขาตามลำพัง เจ้ากลับไปรอข้าก่อน
เหตุใดเล่าขอรับ
เขาอยู่ในเงื้อมมือเราแล้ว
ข้าอยากให้แน่ใจน่ะ
จะบอกว่าเขาอาจไม่ใช่ องค์รัชทายาทหรือขอรับ
เช่นนั้นไปตรวจสอบกันเถิดขอรับ
น้องสาวข้า
ผู้หญิงที่อยู่กับเขา...
คือน้องสาวของข้า
ฝ่าบาท!
โปรดทรงอย่าปลดองค์ชายซอวอนเลยเพคะ
ในฐานะแม่ ข้าจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง
โปรดทรงไว้ชีวิตเขา แล้วสั่งให้ข้าดื่มยาพิษเถิด
โปรดประทานอภัย ให้องค์ชายซอวอนเถิด ฝ่าบาท
เสด็จแม่
เสด็จแม่ อย่าตรัสเรื่องเลวร้าย เช่นนั้นเลยพ่ะย่ะค่ะ
เสด็จกลับพระตำหนักเสีย
ข้าเป็นคนที่ทำบาป ข้าต้องถูกลงโทษ
เสด็จแม่!
แม้ว่าข้าจะต้องสละชีวิต
ข้าก็จะปกป้องพระองค์จนวันสุดท้าย
ข้าจะออกไปนอกวัง
เตรียมตัวให้พร้อม
อักษรจีนว่า "ส้นเท้า" หรือ
เหตุใดองค์รัชทายาทจึง ทรงอักษรคำนี้ในจดหมายขอรับ
เรื่องนั้น ใครจะสนกัน
อะไรก็ตามที่สาวมาถึงเรา
ก็แค่ต้องถูกทำลายเท่านั้น
ใต้เท้า มีคนมาขอพบขอรับ
ไม่มีมารยาทหรือไร
ดึกแล้ว บอกให้เขามาวันพรุ่งนี้
ผู้ใดกันกล้าเปิดประตู โดยที่ข้าไม่ได้อนุญาต
ฝ่าบาท!
ท่านเสนา ให้เราอยู่ตามลำพังด้วย
พ่ะย่ะค่ะ
ข้าเคยทอดทิ้งแม่ของลูกชายข้า
บอกตนเองว่านั่นเป็นทางเดียว ที่จะปกป้องลูกได้
และพยายามใช้คำพูดนั้น ปลอบใจตนเอง
ทว่าการกระทำของข้าเอง ที่ทำให้เสียลูกไปอีกคน
ข้าไม่ต้องการให้มีการสืบสวน
ว่าใครสังหารลูกชายของข้าแล้ว
แม้ผู้นั้นจะเป็น...
พระมเหสี หรือองค์ชายซอวอนหรือพ่ะย่ะค่ะ
จะด่าว่าข้าเป็นกษัตริย์ ที่อ่อนแอก็ได้
แต่ข้าไม่อาจทอดทิ้งเมีย และลูกได้อีกแล้ว
กษัตริย์ทรงต้องรู้ว่าเมื่อไร ที่ต้องไร้หัวใจ
หากพระองค์ทรงปล่อย ให้ความรู้สึกครอบงำ
อาจทำให้บ้านเมือง เป็นอันตรายได้พ่ะย่ะค่ะ
ยิ่งกว่านั้น หากพระองค์นิรโทษ ให้แก่ความผิดของเชื้อพระวงศ์
ผู้คนจะไม่เคารพนับถือ พระองค์นะพ่ะย่ะค่ะ
ผู้คนหรือ
ผู้คนไหนกัน
ข้ารู้ดีว่าท่านนั่นแหละ
ที่เป็นผู้ปลุกระดมราษฎร
นับแต่นี้เป็นต้นไป
ท่านจะต้องหยุดปลุกปั่น ราษฎรให้ต่อต้านข้า
เหตุใดกระหม่อม...
ต้องหยุดด้วยล่ะพ่ะย่ะค่ะ
เหตุใดท่านไม่มา เป็นกษัตริย์เองเลยเล่า
เหตุใดท่านต้องให้ข้า ขึ้นนั่งบัลลังก์แทนด้วย
พระองค์กำลังตรัสว่า อยากสละพระราชบัลลังก์หรือพ่ะย่ะค่ะ
ข้าจะไม่อนุญาตให้ปลด มเหสีและองค์ชายซอวอน
หากพระชายาให้กำเนิดโอรส
ข้าสัญญาว่าจะประกาศให้เขา เป็นหลายชายอย่างถูกกฎหมาย
แค่นั้นหรือ...
ที่พระองค์ทรงคิดว่า...
กระหม่อมต้องการ
ท่านต้องการสิ่งใดอีกกัน
กระหม่อมต้องขอคิดก่อนพ่ะย่ะค่ะ
ฉะนั้น...
โปรดเสด็จกลับไปรอคำตอบเถิดพ่ะย่ะค่ะ
เก็บกวาดเร็ว ๆ เลยนะ
- ขอรับ - ขอรับ
พวกนั้นจะจับกุม ให้ละมุนละม่อมไม่ได้หรือ
เหตุใดต้องทำเละเทะขนาดนี้
นี่อะไรกัน
วอนดึก เจ้าตัวแสบ เจ้ายิงธนูมาปักตรงนี้ใช่ไหม
อะไรกันนี่
จริง ๆ เลย
หวังว่าเจ้านี่จะไม่ถล่มนะ
- เจ้าน่ะ! - ขอรับ
มาตรงนี้หน่อย เจ้าว่าหินจะพังหรือไม่
- ไม่พังหรอกนะ - ไม่หรอกขอรับ
เลิกยกได้แล้ว อยากให้มันถล่มหรือไร
หยุดทำแล้วไปกวาดพื้นเสีย
นี่ด้วย ๆ
นี่อะไรกัน
นี่มันทะเบียนครัวเรือนนี่นา
เหตุใดจึงมาอยู่ที่พื้นกัน
เจ้าพวกคนรับใช้สมองทึ่ม
อะไรกันนี่
ข้านึกว่าเขาสกุลวอน และชื่อดึกนี่นา
ชื่อเต็ม ๆ ของเขาคือนาวอนดึกหรือ
นาวอนดึกหรือ
เดี๋ยวสิ
อะไรกันนี่
นี่มันอะไรกัน
แผลเจ้าคงยังเจ็บอยู่ แล้วเจ้าจะยิงธนูได้แน่หรือ
ไม่รู้สิ แขนข้าใช้การได้ไม่ดีเลย
ข้าอาจยิงทะลุคอหอยพวกเขาเข้าก็ได้
ข้าควรขอบคุณตาเฒ่านั่นสินะ
พราะข้ามั่นใจแล้วว่าเคยยิงธนูมาก่อน
และบางที ข้าอาจเก่งเสียด้วย
วอนดึก เจ้าเวรนั่น...
จดหมายข่มขู่อีกแล้วหรือขอรับ
ข้ารู้แล้วว่าท่านส่งนักเลง ไปรังแกชาวบ้าน
หากท่านทำเช่นนั้นอีก ข้าจะไม่อภัยให้
จำไว้ว่าข้า ฮอมันชิก ผู้ตรวจการหลวง จับตาดูท่านอยู่
ผู้ตรวจการหลวง คงยังไม่ไปจากหมู่บ้านแน่
ดูเหมือนเขายังคงจับตาดูเราอยู่ ทำเช่นไรดีล่ะขอรับ
เราจะทำอะไรได้เล่า
ช่วงนี้เราก็ต้อง สงบเสงี่ยมเจียมตัวไปก่อนน่ะสิ
ข้าว่าสวมรอยเป็นผู้ตรวจการหลวง ก็ดีเหมือนกันนะ
พวกเขาต้องเครียดจนหัวหงอกแน่
คงไม่กล้ารังแกเราไปอีกสักพักเลย
วันนี้ข้าอยากนอนที่บ้านของเรา มากกว่าที่โรงเตี๊ยม
เราไปเก็บกวาดบ้านกันเถิด
พวกเจ้ามาทำอะไรกันที่นี่
พูดอะไรเช่นนั้นเล่า
เราก็มาเก็บกวาดบ้านให้เจ้าน่ะสิ
หากช่วยกันทำ ไม่นานก็คงเสร็จ
เจ้าเคยบอกมิใช่หรือ ว่าคนเราควรช่วยเหลือกัน
เช่นนี้อย่างไรเล่า
กึนนยอ
ข้าจะตกแต่งห้องเจ้าอย่างดีเลย ฉะนั้นคืนนี้...
เข้าใจนะ
จะให้ข้าช่วยสิ่งใด
ไปทำแป้งเปียกมาติดกระดาษบนผนังเลย
ทำแป้งเปียกหรือ
เจ้าไปพักเถิด ข้าทำเองได้
เราช่วยกันทำดีกว่า
ก็ได้
ยิ่งมองเขา ข้าก็ว่ายิ่งแปลก
อะไรแปลกหรือขอรับ
หา เปล่า ๆ ทำงานต่อเถิด
ทำด้านนี้ด้วยนะ ข้าทำไม่ได้ เหตุใดจึงใช้ไม่ได้นะ
ประตูพวกนี้สภาพเละเทะเลย
เหล่าบัณฑิตซองคยุนกวาน เลิกประท้วงแล้วพ่ะย่ะค่ะ
พวกเขาจะไม่ยื่นอุทธรณ์อีกแล้ว
และเจ้าหน้าที่ทุกฝ่ายเห็นชอบ
ที่จะไม่เอ่ยถึงเรื่องการปลด ตำแหน่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ
แล้วท่านคิดมาแล้วหรือยัง ว่าต้องการสิ่งใดกัน
พระที่นั่งพ่ะย่ะค่ะ
นี่ท่าน...
กำลังเรียกร้องบัลลังก์นี้หรือ
- ไม่ใช่อย่างนั้น - จริง ๆ เลย
- ไม่ต้องติดกระดาษได้หรือไม่ - ให้ตายสิ
ทำดี ๆ
ให้ตายสิ จริง ๆ เลย
เหนื่อยเสียจริง
เก่งมาก พวกเจ้าทุกคน
เจ้ามาที่นี่ด้วยเหตุใดกัน
อย่าบอกนะว่าจะมาช่วยเรา
เพราะเกิดเรื่องกับนายท่านพัค ที่เคยหนุนหลังข้า
ข้าจึงมีปัญหาตามไปด้วย
ข้าหากำไรจากเงินของผู้อื่น ก็เลยมีเรื่องฉุกละหุก
ดังนั้นจ่ายหนี้ข้ามา 45 ยางเดี๋ยวนี้
- มิฉะนั้นข้าจะพาฮงชิมไป - ว่าอย่างไรนะ
เจ้ากับข้าทำสัญญากันแล้วนะ
เจ้าทำสัญญาผิดคนแล้ว
ข้าไม่ใช่คนที่จะรักษาคำมั่นหรอก
ข้าก็เป็นเช่นนี้ล่ะ
- ตามมา - ปล่อยข้านะ คุยกันก่อนเถิด
- คุณพระ - มาชิล ๆ
เหตุใดต้องทำเช่นนี้ด้วย พาข้าไปแทนเถิด
ใครจะอยากได้คนแก่อย่างท่าน ไปเป็นทาสเล่า
- ไปได้แล้ว - ไม่ได้ พาฮงชิมไปไม่ได้นะ
- ข้าบอกให้ถอยไป - คุณพระ ท่านพ่อ
รีบไปได้แล้ว
เรือกำลังรออยู่ที่ท่า เราไม่มีเวลาแล้ว
- ไปกันได้แล้ว - ข้าไม่ไป
- ให้ตายสิ - ท่านพ่อ
นังนี่!
การใช้เอกสารปลอม ซื้อขายคนเป็นเรื่องผิดกฎหมาย
เหตุใดท่านถึงไม่ทำอะไรเลย
ท่านเจ้าเมืองไม่อยู่แล้ว ท่านต้องเป็นคนจัดการปัญหาสิ
มาชิล มาชิล!
เขาไม่หายใจแล้ว
มา... มาชิล!
มาชิล มาชิล!
เขาตายแล้ว
ทำเช่นไรดี
มะ... ไม่มีทางหรอกเจ้าค่ะ
ใครมันจะไปตายง่ายขนาดนั้นเจ้าคะ
แย่แล้ว ขอข้าตรวจดูหน่อยเถิด
- ถอยไป - อย่าแตะต้องเขานะ!
อยากโดนตัดมือหรืออย่างไร นี่มันคดีฆาตกรรมเชียวนะ
ใครก็ห้ามขยับ
ท่านกำลังเรียกร้อง บัลลังก์ที่นั่งจากข้าหรือ
[VIU Ver] Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com Thai Subtitle by VIU
โปรดทรงประทับตรา พระราชลัญจกรด้วยพ่ะย่ะค่ะ
ท่านอยากให้ข้าประทับตราลัญจกร บนเอกสารเปล่าอย่างนั้นหรือ
ท่านมีแผนการใดกัน
กระหม่อมจะไปคิดดูว่าตนเองต้องการอะไร
และต้องการเมื่อไรพ่ะย่ะค่ะ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
ทรงอย่ากังวลพระทัยเลย
กระหม่อมไม่ปรารถนา บัลลังก์หรอกพ่ะย่ะค่ะ
หากกระหม่อมต้องการบัลลังก์นี้
กระหม่อมคงยึดมันมา ตั้งแต่เมื่อสิบปีก่อนแล้ว
ใครก็ห้ามขยับ
อย่าแตะต้องศพจนกว่าหน่วยลาดตระเวน และเจ้าหน้าที่ตรวจศพจะมา
พวกเจ้ารู้ไหมว่าทำให้ ที่เกิดเหตุเสียหายมีโทษหนักเพียงใด
วอนดึก ข้าต้องพาตัวเจ้า ไปที่สำนักตรวจการ
ข้าเป็นคนฆ่ามาชิลเองขอรับ
ข้าเป็นคนผลักเขาเอง จับข้าไปแทนเถิด
ไม่จริงเจ้าค่ะ ข้าต่างหากที่เป็นคนผลักเขา
ข้าผลักเขาเอง ตอนที่เขาคว้าข้อมือข้าไป
- เงียบ ๆ เลย - นี่คดีฆาตกรรมนะ
ถึงเราจะเป็นสหายกัน แต่ข้าก็ปล่อยไปไม่ได้
- กูดล เอาเชือกฟางมา - ขอรับ
นี่ นี่ขอรับ
นี่ขอรับ
- ไม่นะ - ยื่นมือเจ้ามา
- เราจะทำเช่นไรดี - เร็วเข้า
- เราจะทำเช่นไรกันดี - คุณพระ
เขาไม่ได้ตั้งใจนะเจ้าคะ มันเป็นความผิดพลาด
มีพยานอยู่ที่นี่ตั้งหลายคน
จริงด้วยเจ้าค่ะ เขาไม่ได้ตั้งใจฆ่ามาชิล
ยิ่งกว่านั้น มาชิลต่างหากที่หาเรื่องก่อน
จะตั้งใจหรือไม่ ฆ่าคนตายก็คือฆ่าคนตาย
เขาต้องรับโทษกับคดีที่ก่อ
คุณพระ
เรียบร้อยแล้ว ตามมา
โถ คุณพระ
- วอนดึก - คุณพระ
วอนดึก วอนดึก
วอนดึก ไม่จริง
เจ้าดูจะใช้หมัดได้คล่องแคล่วนะ
แต่เหตุใดต้องต่อยเขาด้วย
ต้องไม่ใช่เพราะข้าต่อยเขาแน่
ข้าไม่ได้ชกเขาแรงพอ ที่จะฆ่าเขาเสียหน่อย
ข้าตั้งใจเลี่ยงจุดตายแล้ว
อาจเป็นเพราะ...
สมองกระทบกระเทือน ตอนที่เขาล้มก็ได้
มันเป็นอุบัติเหตุ
ข้าคงไม่ได้รับโทษประหารหรอก
ใช่ไหมท่าน
ช่างพูดจาได้คล่องแคล่วเสียจริง
เจ้าน่ะ เป็นใครกันแน่
ข้าหรือ
ก็วอนดึกน่ะสิ
จะไปไหนกันหรือ
เหตุใดจึงมัดมือวอนดึกเล่า
ไม่มีอะไรหรอก เขาแค่ฆ่าคนตายน่ะ
ข้าจะพาเขาไปสำนักตรวจการล่ะ
นึกอยู่แล้วว่าเขา ต้องก่อเรื่องจริง ๆ เข้าสักวัน
ไหน ๆ จะไปแล้ว ก็กินอะไรกันก่อนเถิด
ข้าทำก๋วยเตี๋ยวมาให้ คนที่มาซ่อมบ้านให้เขาน่ะ
อะไรนะ ก๋วยเตี๋ยวหรือ
เจ้าค่ะ
ข้าทำมาให้ครบทุกคนเลยนะ อย่าให้เหลือล่ะ
ไม่เหลือหรอก เช่นนั้นก็ไปกันเลย
ท่านจะไปกินก๋วยเตี๋ยว กันตอนนี้น่ะหรือ
ตอนนี้นี่นะ
เจ้าไม่อยากไปหรือ แต่ข้าอยากกินก๋วยเตี๋ยวนะ
- ไปกันเถิด - เจ้าค่ะ
ไปกินก๋วยเตี๋ยวกัน
(สำนักรับแก้ปัญหา)
วอนดึกที่น่าสงสาร
ข้าทำลายชีวิตเขาแท้ ๆ เลย
เป็นความผิดของข้าเอง
วอนดึก วอนดึก
ข้าควร...
ข้าควรไป
ข้าต้องไปบอกเขา
มีสิ่งที่ข้ายังไม่ได้บอกเขาเลย
เร็วสิ ข้าหิวจะแย่แล้ว
เร็วเข้า
คุณพระ
สุขสันต์วันเกิด สุขสันต์วันเกิด
สุขสันต์วันเกิด
แด่วอนดึก
เราขอให้เจ้าสุขสันต์ในวันเกิด
สุขสันต์วันเกิด
- สุขสันต์วันเกิด - สุขสันต์วันเกิด
เอ้า ยุกจอน
ข้าซื้อเนื้อเองเลยนะ
นี่มันเรื่องอะไรกัน
ก็วันนี้วันเกิดของเจ้านี่นา
วันเกิดข้าหรือ
พวกเจ้าจะบอกว่า... พวกเจ้าจัดฉากทั้งหมด
เพื่อให้เขาประหลาดใจ กับงานวันเกิดหรือ
แหม ใครมันจะไปตายง่าย ขนาดนั้นกันล่ะท่าน
ถึงมาชิลจะเล่นละครเก่ง เหมือนตายจริง ๆ ก็เถอะ
จริงด้วย
นี่จะเป็นวันเกิด ที่เจ้าจะไม่มีวันลืมเลย
เขาเสียความทรงจำจึงจำไม่ได้
แต่เหตุใดพวกเจ้าสองคน จึงไม่รู้วันเกิดของเขากัน
- นั่นสิ - ก็จริงนะ
มากินก๋วยเตี๋ยวกันเถิด ข้าหิวไส้จะขาดแล้ว
มีกึม เอาก๋วยเตี๋ยวออกมาเลย
ได้เลย ๆ
- มากินกันเลย - ข้าหิวจะตายแล้ว
มารวมวงกัน
พวกเจ้าทำอะไรน่ะ
มาล้อเล่นแบบนี้ได้อย่างไร
ก็ตลกดีออก
ตลกงั้นหรือ
พวกเจ้าทำให้ข้าตกใจ มันตลกมากงั้นหรือ
มาชิล ข้ายนึกว่าท่านตายจริง ๆ เลยนะ
ข้านึกว่าวอนดึกเจอปัญหาใหญ่แล้ว
เหตุใดพวกท่านจึงต้องแกล้ง ถึงขนาดว่ามีคนตายด้วย
ทำให้ข้ากลัวขนาดนั้น แล้วยังมาหัวเราะกันได้อย่างไร
ข้าต่างหากควรต้องโกรธ
วอนดึก ข้ารู้เลยว่า เจ้าโกรธจริง ๆ ตอนที่ต่อยข้า
ข้าปวดไปทั้งตับไตไส้พุงเลย
เอาน่า
ขอให้ร่ำให้รวยล่ะ
อ้าว
ประหลาดใจเลยสิ
อารมณ์ไหนดีเล่าทีนี้
แก้มัดให้ข้าก่อนได้หรือไม่
- ใช่ ๆ แก้มัดก่อน - จริงสิ เดี๋ยวนะ
เรามากินกันเถิด
- จริง ๆ เลย - กินกันก่อนน่า
เจ้าตกใจมากเลยหรือ
เพราะเหตุใดล่ะ
กลัวว่าหากเกิดอะไรขึ้นกับข้า เจ้าจะเป็นหม้ายหรือ
เวลานี้ยังจะมาตลกอีกหรือ
เจ้าโกรธข้าหรือ
นี่ วันนี้วันเกิดข้านะ
ข้าจะอยู่กับเจ้าตลอดไป อย่าห่วงเลย
ข้าจะไม่ทิ้งให้เจ้าอยู่ลำพัง
ก็ข้าเป็นสามีของเจ้านี่
มาเถิด ออกไปกินก๋วยเตี๋ยวกัน
ฝ่าบาท
จะทรงปลดองค์ชายซอวอนไม่ได้นะเพคะ
ฝ่า...
พระมหากษัตริย์ทรงออก พระราชกฤษฎีกาแล้ว
มีพระราชโองการว่า...
อย่าให้พระนางกล่าวถึง การปลดจากตำแหน่งอีก
ทรงหยุดประท้วง
แล้วเสด็จกลับพระตำหนักเถิดพ่ะย่ะค่ะ
- ดื่มเลย - ดื่ม
- ดื่มเยอะ ๆ นะ - ดื่มเลย
สุดยอด
เพราะเจ้าหน้าที่มารื้อ สำนักตรวจการจนเละเทะเลยนะ
ข้าจึงบังเอิญเห็น ทะเบียนราษฎร์ของวอนดึก
ตอนอ่านข้อมูล ข้าไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเลย
เขาเกิดปีวอกก็แปลว่าอายุ 35
เช่นนั้นเขาก็รุ่นเดียว กับมาชิลเลยน่ะสิ
มันสมเหตุสมผลที่ไหนกัน
เหตุใดจึงไม่สมเหตุสมผลเล่า
ก็ไม่น่ะสิ
หน้าแบบนี้ กับหน้าแบบนี้
มันจะเป็นหน้าคน รุ่นเดียวกันได้อย่างไร
ข้าก็ไม่อยากเชื่อเช่นกัน
ข้าไม่เชื่อหรอกว่าข้าเกิดปีวอก
เห็นไหม ๆ เจ้าก็ว่าแปลกใช่ไหมล่ะ
หน้าของมาชิลเหี่ยวไปครึ่งหนึ่งแล้ว
ส่วนวอนดึก... ทุกอย่างในตัวเจ้ามันแปลกไปเสียหมด
เพราะวอนดึกหน้าเด็กกว่าอายุอย่างไรเล่า
เขาดูอ่อนเยาว์
เจ้ากินสิ่งใดเข้าไป จึงมีผิวนุ่มละมุนเช่นนี้
ข้าก็สงสัยเช่นกัน
- อุ๊ย แม่ - ช่างน่ารำคาญนัก
- กล้าดีอย่างไร - เจ้ารำคาญหรือ
เดี๋ยวเถอะ มารยาทไปไหนหมด
เจ้าพูดจาแบบนี้ เดี๋ยวก็ได้สร้างปัญหาเข้าสักวันหรอก
นายท่านพัคไม่ชอบคำพูดคำจาของเจ้า
เขาถึงตามรังควานเจ้าอย่างไรล่ะ
เขาพูดถูกนะ เปลี่ยนวิธีพูดเสียเถิด
เจ้าไม่ควรทำให้...
ท่านเจ้าเมืองคนใหม่ขัดใจด้วยนะ
เอ้า พูดตามข้านี่
"โอ้โฮ ฮงชิม"
"เจ้าช่างงามขนาด"
ข้าไม่ได้พูดเองเสียหน่อย
โอ้...
โอ้... ข้าพูดไม่ได้หรอก
มันฟังดูเหลาะแหละ น่าอึดอัดสิ้นดี
ช่างเขาเถิด เขาไม่อยากพูดหรอก
โอ้โฮ
ฮงชิมของข้าช่างงามขนาด
- ไม่เลวนี่ - ดีเลยด้วยซ้ำ
ว่าต่อสิ ๆ
เพิ่มระดับขึ้นอีกนิด
"มานี่"
"ให้ข้ากอดเจ้าหน่อยสิจ๊ะ หืม"
อะไรเล่า
มานี่ ให้ข้ากอดเจ้าหน่อยสิจ๊ะ
หืม
เก่งมาก ทำดี ๆ
สุดยอด
เพราะวอนดึกเลยนะนี่ เราจึงได้ฉลอง
แล้วก็หัวเราะร่วมกันแบบนี้
กินให้หมดเลยนะ
ดื่มให้หมดเลย อย่าให้เหลือล่ะ
มาเลย
สุขสันต์วันเกิด สุขสันต์วันเกิด
สุขสันต์วันเกิด
- ฝนจ๋า ตกมาเถิด - พอได้แล้วน่า
- เจ้าทึ่มนี่ - ตกมาเถิด
ไม่ใช่วันเกิดเจ้าเสียหน่อย
ข้าล่ะเบื่อเจ้านี่จริง ๆ
- ฝนอยู่ไหน - กลับดี ๆ ล่ะ
- กลับบ้านดี ๆ นะ - ไปล่ะนะ
- ฝนจ๋า - พอได้แล้วน่า
- เงียบได้แล้ว - เดี๋ยวก่อน ฮงชิม
อะไรหรือ มีอะไร
เจ้ายังไม่ได้หลับนอนกับเขาใช่ไหม
ใครบอกกัน เราหลับนอนกันแล้ว
เฮ้อ ขี้โกหกจริง
เราเป็นเพื่อนกันมาหลายปีแล้วนะ
เจ้ามีเรื่องปิดข้าอยู่ใช่ไหม
เปล่านี่ ไม่มีสักหน่อย
แล้วเหตุใดถึงทำเช่นนี้เล่า
เหตุใดจึงปล่อยให้ ชายหนุ่มไร้ที่ตินอนเพียงลำพัง
ก็เขาจำอะไรไม่ได้นี่นา
เขาจำข้ามิได้ด้วยซ้ำ
ข้าเลยรู้สึกเหมือนเขาเป็นคนแปลกหน้า
จะเป็นคนแปลกหน้า หรือเป็นคนที่เพิ่งรู้จัก
เจ้าก็ชอบเขาไม่ใช่หรือ วอนดึกน่ะ
ว่าอย่างไรนะ ข้าน่ะหรือ
อืม ทั้งเจ้า ทั้งวอนดึกนั่นล่ะ
เวลาพวกเจ้ามองกัน ตานี่หวานเชื่อมปานน้ำผึ้งจะหยด
น้ำผึ้งมิหยดจากตาหรอก มันหยดจากรังผึ้งต่างหาก
อย่ามาทำเป็นไม่เข้าใจ ยื่นมือมาเลย
- อะไรกันเล่า - เอาน่า
นี่
มันมีกลิ่นหอม
ที่จะทำให้ผู้ชายคลั่งจนลืมตัวเลย
ห้องเจ้าก็ทำเรียบร้อยแล้ว คืนนี้นอนให้สบายนะ
กึนนยอ เดี๋ยวสิ!
ข้าสงสัยมาตลอด
ว่าท่านพี่อยู่ที่ใด มีชีวิตเช่นไร
เอาไว้สักวันหนึ่ง ข้าจะเล่าให้เจ้าฟัง
แต่ข้าดีใจนะ ที่เห็นว่าวันนี้เจ้าดูมีความสุข
อยู่อย่างชาวนา คงไม่ง่ายสำหรับเจ้าเลย
ข้าเป็นชาวนามานาน กว่าที่เป็นคุณหนูอีกเจ้าค่ะ
ข้าปรับตัวได้แล้ว
ท่านพี่ทำภารกิจเสร็จสิ้นแล้วหรือเจ้าคะ
ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้วล่ะ
เพราะฉะนั้นคืนนี้ ข้าจึงมาพาเจ้าไปด้วย
ข้าจะรออยู่ที่นี่ ให้เจ้าไปเก็บของส่วนตัวนะ
เจ้าดูไม่ดีใจเลย
ไม่อยากไปกับข้าหรือ
เปล่าเจ้าค่ะ ข้ารอมาชั่วชีวิต เพื่อที่จะได้อยู่กับท่านพี่อีกครั้ง
เพียงแต่ว่า...
ไม่ใช่คืนนี้เจ้าค่ะ
หรือว่า เป็นเพราะชายที่เจ้าแต่งงานด้วย
ชายที่เจ้าแต่งงานด้วยน่ะ...
เขาไม่เหมาะกับเจ้า
มีเรื่องที่ข้าต้องทำอยู่
ข้าทำผิดเอาไว้ และข้าต้องแก้ไขก่อน
แล้วเราค่อยไปที่ใดไกล ๆ
อย่างเกาะหรือชายแดนกันนะเจ้าคะ
ข้าอยู่ที่นี่มาสิบปีแล้ว
คนในหมู่บ้านนี้ดีต่อข้ามาก
ข้าขอเวลาแค่สองสามวันจะได้ไหมเจ้าคะ
ได้สิ
แต่อย่าให้เกินสิบวันนะ
ข้าขอโทษนะท่านพี่ ที่ทำให้ท่านต้องรอ
นี่เทียบมิได้หรอก กับที่ข้าเคยทำให้เจ้ารอ
เจ้าเข้าบ้านเถิด
ข้ายังอยู่ เพราะข้าเป็นกังวล
ท่านวางแผนจะทำสิ่งใดกัน อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายกำลังรอท่านอยู่
เจ้าต้องเข้ามาข้างในนี้
- มีเรื่องใดหรือ - มีเรื่องใดงั้นหรือ
ข้าต่างหากที่ควรเป็นฝ่ายถาม
วันนี้เป็นวันเกิดข้า
แต่เจ้ามิเห็นมีของขวัญให้ข้าเลย
ขอโทษนะ ข้าไม่ทันได้เตรียมสิ่งใดเลย
ช่วงนี้เกิดเรื่องวุ่น ๆ เยอะเลยนี่
ทั้งเรื่องที่บ้านถูกพัง ไหนจะเรื่องที่เจ้าถูกจับอีก
เจ้าพูดกับสามีห้วน ๆ แบบนั้นหรือ
แถมข้าเกิดปีวอกด้วยนะ
ซึ่งแปลว่าข้าแก่กว่าเจ้ามาก
เจ้าควรพูดกับข้าเพราะ ๆ สิ
เช่นนั้นจะให้ข้าเรียกเจ้าเช่นไรดี
คุณสามี
หา
เอาไว้คราวหน้าแล้วกัน พูดตอนนี้ข้าขนลุก
เจ้าต้องเรียกข้าเช่นนั้น เพราะเจ้าไม่มีของขวัญให้ข้า
เดี๋ยวเถอะ
คุณสามี...
ว่าอย่างไรนะ
คุณสามี...
ข้าไม่ได้ยิน
คุณสามี ๆ ๆ พอใจหรือยัง
อะไรหรือ มีอะไรอีกเล่า
นี่กลิ่นใดกัน กลิ่นเจ้าหอมมาก
กึนนยอให้น้ำอบกับข้าน่ะ
ข้าก็ไม่รู้เหตุใดนางจึงให้ข้ามา
ห้องสะอาดและน่านอนแล้ว เช่นนั้นก็ราตรีสวัสดิ์นะ
เมื่อวานข้าก็บอกแล้ว
ว่าเจ้าจะไม่ได้นอนที่ห้องท่านพ่ออีก
เราแต่งงานกันแล้ว จะหลับนอนด้วยกันก็เป็นเรื่องปกติ
คืนนี้ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าไปไหน
เจ้าลืมสิ่งที่เคยพูดไว้แล้วหรือ
เรื่องใดกัน
คืนแต่งงานของเรา
ตอนที่ข้าจะถอดเสื้อผ้าของเจ้า
เจ้าห้ามไม่ให้ข้าแตะต้องตัว จนกว่าจะได้ความทรงจำกลับคืนมา
ข้าไม่เห็น...
จะจำได้เลย
เจ้าโกหกนี่ หูแดงแจ๋เลย
เป็นไปไม่ได้ หูข้าแดงเป็นปกติอยู่แล้ว
หากเจ้าอยากหลับนอนกับข้า ก็ต้องจำให้ได้ก่อน
จำให้ได้ว่าเจ้าเคยเป็นใคร และเคยทำสิ่งใดมา
เรื่องนั้นเดี๋ยวข้าก็จำได้...
หากข้าเป็นฮงชิมจริง ๆ
และเจ้าเป็นวอนดึกจริง ๆ
เราจะเป็นเช่นไรกันนะ
เป็นอย่างไรบ้าง
ขนาดนกบนกิ่งไม้ ยังเพลิดเพลินกับการอยู่เป็นคู่
แต่เหตุใดข้าจึงโดดเดี่ยวไร้คู่ชู้ชื่น
พล่ามอะไรของเจ้ากัน
ดูจากหน้าหงอย ๆ แล้ว เจ้าลงล้มเหลวสินะ
เพราะอะไรกัน มีปัญหาอันใด
ข้าติดกับดักของตนเอง
ข้าเคยบอกนางว่า...
อย่าได้แตะต้องตัวข้า จนกว่าความทรงจำจะกลับมา
ก็ไม่เห็นจะใช่เรื่องใหญ่เลยนี่
เจ้าก็แค่ต้องฟื้นความจำ ให้ได้เท่านั้นแหละ
ไม่ว่าจะพยายามเพียงไร ข้าก็จำสิ่งใดมิได้เลย
ข้าคิดอะไรออกแล้ว
ฝ่าบาท
ตามรายงานของผู้ว่าการจากฮวังแฮ
พวกเขาหว่านพืชไม่ได้ เนื่องจากประสบภัยแล้งหนัก
และเก็บเกี่ยวข้าวที่แห้งเหี่ยวมิได้เช่นกัน
นอกจากนี้ราษฎร ยังอดตายกันเพิ่มขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเชื่อว่าการส่งเมล็ดข้าว
ให้ราษฎรเพื่อบรรเทาทุกข์ เป็นเรื่องที่ควรทำพ่ะย่ะค่ะ
แจกจ่ายข้าวสารและเมล็ดพันธุ์ ให้พวกเขาร้อยกระสอบ
ขอบพระทัยในพระกรุณา อันล้นพ้นพ่ะย่ะค่ะ
ข้าได้ยินว่าผู้ว่าการโจบูยอง แห่งหมู่บ้านซงจู
ถูกปลดเพราะกระทำการทุจริต
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ชายชื่อนาวอนดึก
มอบบัญชีรายรับรายจ่ายของเจ้าเมือง
ให้แก่ผู้ตรวจสอบหลวงฮอมันชิก
จึงช่วยให้เขาเปิดเผยการทุจริตได้พ่ะย่ะค่ะ
นาวอนดึกหรือ
เขาได้ทำสิ่งที่น่ายกย่องเสียจริง
ข้าจะให้ผ้าไหมเนื้อดีแก่เขาสี่ม้วน
เพื่อบอกว่าความดีของเขาเป็นที่รับรู้
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ข้าควรแต่งตั้งผู้ใด เป็นเจ้าเมืองคนใหม่ดี
ยุนเจซอง เจ้าหน้าที่ระดับเจ็ด ดีไหมพ่ะย่ะค่ะ
ข้าได้ยินว่าเขาฉลาดและซื่อตรงดี
ฝ่าบาท
กระหม่อมมีคนที่อยากทูลเสนอพ่ะย่ะค่ะ
ผู้ใดกัน
ชองเจยุน ผู้ช่วยผู้ว่าการสำนักงานเขตพ่ะย่ะค่ะ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย เขาเป็นลูกนอกสมรสนะขอรับ
ข้าทราบดี
ข้าอยากทูลแนะนำน้องชายของท่าน
ด้วยความตั้งใจแน่วแน่ ที่อยากจะแต่งตั้งผู้มีพรสวรรค์
เขาไม่มีความสามารถพอ จะรับตำแหน่งนั้นนะขอรับ
ถูกต้องแล้ว
พระชายามีพระวรกายไม่ดี
พระนางจึงต้องเสด็จออกพระราชวัง เพื่อฟื้นฟูพระวรกาย
ระหว่างที่พระนางชำระล้าง พลังงานชั่วร้าย
จากยันต์ของพระมเหสี
กระหม่อมจะให้พระนาง ประทับที่เรือนส่วนตัวของตระกูล
เข้าใจแล้ว
เรากำลังปรึกษากันว่า ผู้ใดจะมาเป็นเจ้าเมืองคนใหม่นี่ขอรับ
เช่นนั้นหรือ
ฝ่าบาท
เราจะแต่งตั้งใครเป็นเจ้าเมืองคนใหม่ ของหมู่บ้านซงจูดีพ่ะย่ะค่ะ
เลือกตามใจท่านเถิด
ไม่เอาน่า เหตุใดเจ้า ต้องจัดการพวกนี้คนเดียวด้วย
ก็เป็นงานของข้านี่ขอรับ
เจ้ายังไม่ได้ยินข่าวหรือ
เจ้าได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองแล้วนะ
ท่านพ่อข้าทูลฝ่าบาทเองเลย
- เจ้าเมืองหรือขอรับ - อืม เจ้าเมือง
เจ้าเมืองของหมู่บ้านซงจู
หมู่บ้านนี้ดีมากเลยนะ อยู่บนพื้นที่กว้างเสียด้วย
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย เป็นคนทูลแนะนำข้าหรือขอรับ
ใช่สิ
ข้าคงเผลอพูดความดีของเจ้า ให้ท่านพ่อฟังบ่อย ๆ น่ะ
ดังนั้นที่เจ้าได้เลื่อนตำแหน่ง ก็เป็นเพราะข้านี่ล่ะ
จะว่าอย่างไรล่ะ
อยากเลี้ยงเหล้าข้าสักมื้อ
ที่แอรยอนจองดีไหม
คืนนี้ข้าว่างนะ
- บ้าจริง - เจ้าจะไปไหนน่ะ
เจยุน หากเจ้าไปแบบนี้ ข้าจะงอนแล้วนะ
ข้ามีเรื่องจะแจ้ง อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายขอรับ
หมู่บ้านซงจูหรือขอรับ
ท่านไม่ไว้ใจข้าหรือขอรับ
ข้าอยากให้เจ้าทำบางสิ่งให้ข้าต่างหาก
หากอยู่ที่นั่นแล้ว เจ้าพิสูจน์ได้ว่าเจ้ารับใช้ข้า
ข้าจะให้เจ้ากลับมาที่ฮันยัง
ข้าซาบซึ้งกับการเลื่อนตำแหน่งนี้
แต่ข้าอยากรับใช้ใกล้ชิดท่านขอรับ
เช่นนั้นมาเป็นคนแบกเกี้ยวดีหรือไม่
ไปได้
ขออภัยที่ทำให้ต้องรอขอรับ
พระองค์ทรงหมดสติอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง
จึงตามหาไม่ง่ายเลยขอรับ
หากข้าเคลื่อนย้ายศพ
อาจเข้ามาเมืองหลวงได้ยากขอรับ
แล้วเจ้าจะพิสูจน์เช่นไร ว่านี่คือพระหัตถ์ของพระองค์
ข้าฝังพระศพไว้ที่เขาชอนอูขอรับ
หากท่านอยากตรวจสอบ ข้าจะนำทางไปขอรับ
ไม่ต้องหรอก
ตอนนี้
ข้าก็หมดเรื่องต้องห่วงแล้ว
ตามที่ท่านเคยสัญญา
ข้าไปได้แล้วใช่หรือไม่
จากนี้ไปคือถนนดอกรักเบ่งบาน
ถนนดอกรักเบ่งบานหรือ
หากเดินไปตามถนนเส้นนี้ ทุกคนจะต้องตกหลุมรัก
นี่เป็นสถานที่ที่คู่รักต้องมาเยือน
พวกเจ้าก็คงเคยมาเดินที่นี่ล่ะ
ถนนสายนี้เริ่มจากที่ตลาด
เช่นนั้นเจ้าก็คงเคย ซื้อบางอย่างให้นางด้วย
แล้วก็เอาชนะใจนางได้อย่างไรล่ะ
ข้าคิดว่าข้าจำได้แล้ว
ข้าเคยซื้อผ้าผูกผมสีแดง ให้เจ้าเป็นของขวัญ
ข้าจำสีหน้ายิ้มแย้มของเจ้า ตอนได้รับมันได้ชัดเจน
อ๋อ
ข้ามีความสุขมากเลยสินะ ที่ได้รับผ้าผูกผม
หลังจากเดินผ่านตลาด เราก็ไปนั่งเล่นที่ชิงช้า
วันนี้เป็นวันหยุดดาโน ที่ท้องฟ้าแจ่มใส
ข้าจำภาพที่เจ้านั่งชิงช้านี้ได้ชัดเจน
อ๋อ
ข้านั่งเล่นที่ชิงช้า ตอนวันหยุดดาโนนี่เอง
ผู้หญิงไปนั่งชิงช้า ในวันหยุดดาโนทั้งนั้น
นอกจากนางคนนั้น จะแก่หง่อมจนลุกไม่ไหว
ผมและกระโปรงของเจ้าปลิวไสว มันช่างเป็นภาพที่สวยงามนัก
แล้วนั่น มันปีไหนหรือ
อาจเป็นปีก่อนที่ข้าจะไปเป็นทหาร
ข้าเพิ่งมาแขวนชิงช้านี้ เมื่อสองเดือนก่อนเอง
นี่...
ไม่ใช่ชิงช้าตัวนี้ อีกตัวหนึ่งน่ะ
แต่โชคร้ายที่วันนั้นฝนตก
เราจึงไปที่โรงนาเพื่อหลบฝนกัน
แล้วเราก็ใช้เวลาค่ำคืน ในโรงนานั้นด้วยกัน
อ๋อ เป็นเช่นนี้นี่เอง
วันนั้นเองสินะ
เป็นอันว่าข้าได้ความทรงจำ กลับคืนมาแล้ว
จริงหรือ ข้าว่าเจ้า ยังจำไม่ได้อีกเยอะเลยนะ
เท่านี้ยังมิพออีกหรือ
ข้าจะได้ความทรงจำ กลับมามากขึ้นแน่นอน
เราไม่ควรคาดหวัง กับความพยายามครั้งแรกมากไป
เจ้าจะบอกว่าเจ้ามั่นใจว่าตนคือวอนดึก
เพราะเจ้ามีความทรงจำร่วมกับข้าใช่ไหม
ใช่สิ
เช่นนั้นก็ได้
เช่นนั้นก็กลับบ้านกัน
เหตุใดจึงยืนอยู่เล่า ไปเร็วสิ
เมื่อกี้มีคนมาจ้างงาน สำนักรับแก้ปัญหาน่ะ
ไปหมู่บ้านอีกฟากของแม่น้ำให้หน่อยสิ
ข้าต้องไปวันนี้เลยหรือ
ไปพรุ่งนี้ไม่ได้หรือ
พวกเขาจะให้เงินเยอะเลย
หากเจ้ารีบไป วันนี้เจ้าอาจจะกลับมาทัน
แล้วข้าจะเตรียมมื้อค่ำอร่อย ๆ ไว้รอ
เช่นนั้นข้าจะรีบกลับมา
ข้าต้องไปที่ใดและพบใครหรือ
มันบอกว่าเนื้อ
คราวนี้ข้าอาจได้เลื่อนตำแหน่ง
- คุณพระ - เจ้านำสิ่งใดมา
สิ่งนี้ดีต่อร่างกายมากนะท่าน
ตอนนี้อำนาจของ อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายคงมีล้นพ้น
เพราะพระชายาทรงพระครรภ์ด้วย
เพราะเหตุนี้เราจึงต้องมาเอาใจเขาไว้
หยุดเกี้ยวสักเดี๋ยว
มีเรื่องใดกัน
เจ้าจะไปที่ใดหรือ
กระหม่อมยังไม่ได้ตัดสินใจพ่ะย่ะค่ะ
ข้าหวังว่าที่นั่น จะมีสวนอยู่หน้าบ้าน
ดอกไม้จะได้บานเต็มสวน เมื่อใบไม้ผลิมาเยือน
หากข้าได้อยู่ในบ้านเล็ก ๆ เช่นนั้น
ข้าคงมีความสุขที่สุด
ข้าอิจฉาเจ้าจริง ๆ
ที่เจ้าไปได้
ประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าทำดีแล้ว นี่สำหรับที่รับใช้ในงานใหญ่
ยินดีด้วยเรื่องพระครรภ์พ่ะย่ะค่ะ
ข้าขอถามจะได้ไหม
นี่ใช่หมู่บ้านเกาลัดหรือไม่
อืม ที่นี่ล่ะหมู่บ้านเกาลัด
เจ้าเดินทางมาไกลหรือ
จากหมู่บ้านข้างล่าง ตรงข้ามแม่น้ำขอรับ
ข้าต้องไปหาหญิงหม้าย ที่รับขยายพันธุ์แม่ไก่
ท่านรู้ไหมนางอาศัยอยู่ที่ใด
เจ้ามาถูกที่แล้ว บ้านนางอยู่ตรงนั้น
วอนดึก
คุณพระ กลิ่นอะไรกันหอมขนาดนี้
เจ้าทำสิ่งใดน่ะ
ข้ามิได้ทำอาหารใด ในวันเกิดของวอนดึกเลย
เจ้าคิดอะไรอยู่
เจ้าจะอยู่กับเขาต่อไป โดยไม่บอกใช่หรือไม่
ข้ายังมีเวลา จนกว่าพี่ชายข้าจะมาเจ้าค่ะ
เช่นนั้นข้าจะไปที่บ้านกูดล
แล้วฟั่นเชือกฟางทั้งคืนแล้วกันนะ
อยากรู้จริงยามนี้กูดลทำสิ่งใดอยู่
เจ้ากลับมาแล้วนี่
เจ้าทำงานเรียบร้อยไหม
เจ้าคงเดินทางเหนื่อยสินะ
มานั่งเถิด จะได้กินข้าวกัน
เหตุใดเจ้าจึงให้ข้าไปที่นั่น
มีสิ่งที่เจ้าต้องรู้ไว้
อย่างความจริงที่ว่า...
ข้ามิใช่วอนดึกอย่างนั้นหรือ
อืม
ถูกแล้ว
เจ้ามิใช่วอนดึก
Thai Subtitle by VIU Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com THANK YOU FOR WATCHING
(100 Days My Prince)
ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าข้าคือใคร
จากนั้นข้าจึงจะตัดสินใจได้
ว่าข้าจะอยู่กับเจ้าต่อได้ หรือข้าต้องจากไป
หลบไปให้พ้นทาง
เป็นบ้าหรือเจ้าคะ ตามหญิงที่ท่านเพิ่งเคยพบมาถึงที่นี่
ข้าเห็นคนหน้าเหมือน องค์รัชทายาทอย่างกับแกะ
มีข่าวลือว่าองค์รัชทายาท ยังมีชีวิตอยู่
ไปที่หมู่บ้านซงจู
ข้าไม่ชอบที่เจ้าไม่รู้สึกอะไรเลย
ข้าหลอกใช้เจ้า
หลอกให้แต่งงานด้วย
แล้วความรู้สึกของข้าเล่า เจ้าจะรับผิดชอบอย่างไร